محرابه سادات قدیری، با نام هنری رهایش،  متولد آذر هزار و سیصد و شصت‌ و یک، کارشناس علوم تربیتی، نوشتن را از سال ۷۸ آغاز کرد و به‌طور جدی آن را از سال ۹۲ ادامه داد و در کنار نوشتنِ داستان، به ویراستاری هم مشغول شد.

او در داستان‌هایش اغلب به بیان معضلات اجتماعی، در کنار یک عاشقانه‌ی آرام و گاه طوفانی می‌پردازد.

آثاری که او تاکنون قلم زده‌ به شرح زیر است:

۱- حسرت، با نام جدید کوچ بی رفتن

۲- آبان ماه اول زمستان است.

۳- پنجمین فصل سال

۴- دست‌هایم حافظه دارند.

۵- پنجره‌ها می‌میرند.

۶- برای خوب بودن حالم

۷- روز را بلندتر می‌خواهم.

۸- کنار کبود کدر

۹- بادها مسیر دیگری دارند.

۱۰- شاید خدا گم شد.

۱۱- هست‌های نیست، با نام جدید آوار سپیدار

۱۲- میان لاشه‌ی ایستگاه متروکه

۱۳- هجوم وهم بیابان‌ها

۱۴- فصل بی‌مرگی

۱۵- خزان خنده‌های خزر

و دو رمان درحال نگارش "پشت باغ نظر" و "تنهایی ماهتینار"