مینو کاوری‌زاده‌ هستم، متولد آبان ۱۳۷۷. تحصیلاتم رو تا کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی پیش بردم، و در کنارش همیشه در تلاش برای خلق دنیاهای جدید بودم. رمان نوشتن برای من دنیایی شد که می‌تونستم به کمکش حرف‌های ناگفته‌ی زیادی رو به زبون بیارم.
یک‌جور راه رفتن روی مرز آدم‌ها و احساساتشون؛ همون‌جایی که روانشناسی و داستان به هم می‌رسن.
«نبض خیال» و «ژینر» دقیقاً همین‌جا شکل گرفتن؛ عاشقانه‌هایی که زیرِ پوستشون یک لایه روانشناسی نشسته. «آتلانتیس» یک قدم جلوتر رفت و آدم‌ها رو توی بستر اجتماعی‌شون هم دید. «نغمه خارزار» و «کارزار» طعم دیگه‌ای دارن؛ عاشقانه‌هایی که با معما گره خوردن. «۵۲هرتز» مجموعه‌ای از این‌هاست؛ اجتماعی، عاشقانه و روان‌شناسی. و «ورتیگو»، خلق یک جهان به شدت متفاوت در بستر خیالم بود که اجازه دادم تخیل کمی پرتر پرواز کنه و توی فضایی فانتزی-عاشقانه و معمایی هست.