آرام جان

برای مطالعه بخشی از کتاب،فایل زیر را دانلود کنید

عیار.pdf

آرام، زن جوانی است که پس از مرگ تلخ همسرش، نیما، روزگار خود را در تنهایی و انزوای آپارتمانی در یکی از شهرهای شمالی کشور می‌گذراند. او که از نگاه‌های سنگین و قضاوت‌های جامعه نسبت به یک زن بیوه خسته شده، به سکوت خانه‌اش، گلدان‌های شمعدانی و تدریس زبان پناه برده است. آرامش نسبی و شکننده او زمانی دستخوش تغییر می‌شود که تنها همسایه دائمی‌اش از آن ساختمان نقل مکان می‌کند و تنهایی او عمیق‌تر از قبل می‌شود. اما این سکوت دیری نمی‌پاید؛ چرا که ساکنان جدیدی پا به طبقه چهارم ساختمان می‌گذارند که قرار است تمام معادلات زندگی آرام را به هم بریزند.

مجید، بازیگر و چهره‌ای مشهور است که به دلیل انتشار عکس‌هایی جنجالی و برای فرار از حواشی و فشار رسانه‌ها، مجبور به تبعیدی ناخواسته به این شهر کوچک شده است. مجید که از شهرت و آدم‌های سودجو به ستوه آمده، با کوله‌باری از خشم و بدبینی پا به این ساختمان می‌گذارد. تقاطع تصادفی زندگی این دو انسانِ کاملاً متفاوت - زنی غرق در سوگ و مردی در حال فرار از هیاهوی شهرت - از همان ابتدا با برخورد و سوءتفاهم آغاز می‌شود. در حالی که مجید، آرام را دختری فرصت‌طلب می‌پندارد که قصد نزدیک شدن به او را دارد، آرام تنها در پی حفظ حریم امن و آرامش از دست رفته‌اش است.

تکه اول:

> درون زنی خسته در آستانه سی سالگی دختری با کاخ بلندی از آرزوها زندگی میکرد. گاهی یادم میرفت من هم به حرف زدن نیاز دارم به طبع وقتی گوشی برای شنیدن نبود زبان هم تقلایی برای گفتن نمیکرد. دلخوش بودم به همین پراکنده نویسیهایی که برایم رویا میساختند و کنارشان آرام میگرفتم.

> 

تکه دوم:

> ده سال دوندگی و تلاش کرده بود تا به جایی که حالا هست برسد و کسی به همین راحتی قصد داشت تمام آبرو و شهرتی که این مدت با سختی به دست آورده بود را یک شبه به باد دهد. وقتی بدون کلاه و عینک با قیافه عادی خودش بیرون می رفت جایی نبود که از دست افرادی که میخواستند امضا بگیرند یا با دست نشانش میدادند در امان باشد. انگار تمام مدت مقابل دوربین ایستاده باشد دوربینی که نه قابل کات دادن است و نه قابل فرار کردن.