فصل بی مرگی

برای مطالعه بخشی از کتاب، فایل زیر را دانلود کنید

bimargi50.PDF

پندار پزشکی متعهد و دلسوز است که نمی‌تواند در برابر بی‌عدالتی و رنج دیگران بی‌تفاوت بماند. او شبانه و به صورت پنهانی در بیمارستان به درمان مجروحانی می‌پردازد که در درگیری‌های خیابانی آسیب دیده‌اند و همین مسئله او را در برابر مأموران امنیتی و خطرات جدی قرار می‌دهد. نهال، همسر نگران پندار، و دکتر ظهرابی که استاد و حامی اوست، به شدت از این رفتارهای پرخطر و مداخله‌جویی‌های او هراس دارند. آن‌ها هنوز خاطره‌ی تلخ درگیری پندار با شخصی متنفذ و دوران تعلیق او در گذشته را فراموش نکرده‌اند و تلاش می‌کنند او را از دردسرهای تازه دور نگه دارند. پندار که قسم خورده نجات‌بخش جان انسان‌ها باشد، با وجود تمام این فشارها سعی می‌کند به رسالت پزشکی خود پایبند بماند. اما در میانه‌ی این بحران‌های پرالتهاب کاری و اجتماعی، خبر بازگشت ناگهانی شخصی به نام فرناز به کادر بیمارستان، آرامش نسبی زندگی پندار را دستخوش تلاطمی عمیق و غیرمنتظره می‌کند. آیا پندار می‌تواند هم‌زمان با حفظ اصول اخلاقی‌اش، زندگی شخصی و حرفه‌ای خود را از سایه‌ی سنگین گذشته و خطرات پیش رو نجات دهد؟

تکه‌ی اول:

در میان صدای عربده، شعار و فریاد، صدای شلیک‌های ممتدی باعث شد ناخودآگاه به سمت آسفالت خیابان خم شوم. دود و گاز اشک‌آور چنان در هوا پراکنده بود که نه می‌شد به درستی نفس کشید و نه جایی را دید. حس می‌کردم چشمانم در حال کور شدن است. دلم می‌خواست بایستم و به تمام کسانی که سایه‌به‌سایه در تعقیبمان بودند بگویم که من تنها یک پزشکم؛ نیامده‌ام شعار بدهم یا اعتراضی کنم، بلکه اینجا هستم تا فقط به آسیب‌دیدگان کمک کنم.

تکه‌ی دوم:

برای پندار بسیار راحت است که هر کاری دوست دارد انجام دهد، اما انگار درک این موضوع برایش سخت است که رفتارهایش تا چه حد می‌تواند عزیزترین کسانش را نگران کرده یا تا سرحد مرگ بترساند. او ذاتاً نمی‌تواند در برابر ظلمی که می‌بیند ساکت بماند و دست روی دست بگذارد. با این حال، حفظ آرامشی که پس از سال‌ها به دست آمده، در گرو احتیاط و دوری از دردسرهایی است که پیش‌تر طعم تلخ تعلیق و انزوا را برایش به همراه داشته است.