ماه و قهوه

برای مطالعه بخشی از کتاب،فایل زیر را دانلود کنید

mahogh.PDF

پانیذ، دختر جوان و زیبایی است که در پناه حمایت‌های بی‌دریغ عمو رضای ثروتمندش، زندگی آرام و رویایی را در یک عمارت باشکوه سپری می‌کند. او سوگلی و ملکه این قصر است، اما با مرگ ناگهانی عمو رضا در یک سانحه تصادف، تمام دنیای امن او یک‌شبه ویران می‌شود. رامبد، پسر مغرور و کینه‌ای رضا که سال‌ها طعم بی‌مهری پدر را چشیده و پانیذ را مقصر تمام روزهای تنهایی خود و انزوای مادرش می‌داند، اکنون ارباب بلامنازع عمارت شده است. او با قدرتی که به دست آورده، پانیذ بی‌پناه را از مقام دختر عزیزکرده خانه به یک مستخدم ساده تنزل می‌دهد و او را در حصار قوانین بی‌رحمانه خود اسیر می‌کند. شوک این حوادث تلخ و رفتارهای خشن رامبد، قدرت تکلم را از پانیذ می‌گیرد و او را در دنیایی از سکوت و ترس غرق می‌سازد. در میان دیوارهای سرد این عمارت که حالا به زندان او تبدیل شده، پانیذ باید با نگاه‌های تحقیرآمیز خانواده و کینه‌توزی‌های مردی دست‌وپنجه نرم کند که می‌خواهد تمام کمبودهای گذشته‌اش را با زجر دادن او جبران کند. دختری با موهای بلند و شب‌رنگ که روزگاری صدای خنده‌هایش خانه را پر می‌کرد، حالا باید در سکوت مطلق، تاوان گذشته‌ای را بدهد که هیچ نقشی در آن نداشته است. آیا این سکوت سنگین و کینه‌های عمیق رامبد، پایانی جز نابودی خواهد داشت یا رازهای پنهان عمارت، سرنوشت و مسیر متفاوتی را برای این دو رقم می‌زند؟

1
به آینه‌ای که درون راهروی طولانی طبقه بالا بود خیره شد. خودش را بارها در این لباس سفید که دور آستین و روبان دور کمرش قرمز بود دید زده بود، اما هر بار بغض می‌کرد و سکوت می‌کرد تا از خانه‌ای که روزی خانه امنش بود رانده نشود. در این لباس سفید با دور دوزی قرمز، حکم کلفت را داشت. هر روز به خودش نگاه می‌کرد و بغض سیب شده‌اش را قورت می‌داد؛ دختری که دیگر نه اشک داشت و نه صدا.
2
غصه در دلش کوه شده بود و غم عین یک درخت قد می‌کشید تا آسمان. روی خاک سرد دست کشید و تن و بدن کبودش را می‌دید و با خود می‌اندیشید که این سرنوشت تلخ حقش نبود. او در این عمارت تاریک و میان آدم‌هایی که با نفرت رصدش می‌کردند، به شدت تنها مانده بود و پناهی نداشت. عزیزکرده بودن تمام شده بود و انگار نه انگار که هفده سال از زندگیش را میان همین جمع گذرانده بود.